Marzena Zabiegała – Program eTwinning – same korzyści przy minimalnym wysiłku

Marzena Zabiegała – Program eTwinning – same korzyści przy minimalnym wysiłku

Pani Marzena Zabiegała pracuje w Kuratorium Oświaty w Katowicach, jest koordynatorem programu eTwinning w województwie śląskim.

 

 

Od jak dawna współpracuje pani ze szkołami w swoim województwie?

Moja współpraca ze śląskimi szkołami trwa już 6 lat. Po tych wieloletnich doświadczeniach stale utwierdzam się w przekonaniu, że nasze szkoły są wyjątkowe, nauczyciele pracują z wielkim zaangażowaniem, realizują ciekawe projekty. Jeżeli zarazi się ich ciekawym programem, to adaptują go na potrzeby swojej placówki.

Z którym programem zetknęła się pani jako pierwszym?

To był program Leonardo da Vinci. Pamiętam swoją pierwszą konferencję, w której uczestniczyłam. Tyle nowych pojęć i procedur. Program Leonardo da Vinci jest skierowany do szkół zawodowych. Musiałam zapoznać się ze specyfiką tych szkół, z praktykami, możliwościami, jakie program daje tym placówkom.

Jakimi programami zajmuje się pani obecnie?

W chwili obecnej jestem koordynatorem Seminariów Rady Europy, prowadzę tzw. punkt informacyjny programu Leonardo da Vinci i oczywiście jestem koordynatorem programu eTwinning. Ponadto zajmuję się innymi zadaniami związanymi z edukacją europejską.

Czy sposób przekazywania informacji o programach europejskich jest w każdym przypadku taki sam, czy działania są zróżnicowane w zależności od programu, grupy odbiorców…?

Generalne zasady przekazywania informacji są podobne. Chciałabym, aby jakaś forma informacji o programach, którymi się zajmuję (pismo, ulotka, e-mail, artykuł) dotarła do każdej szkoły czy placówki. Tak, aby każdy mógł sięgnąć do niej i wiedział, że taki program istnieje. Jeżeli chodzi o szczegółowe zasady obowiązujące w programach, to inaczej trzeba pracować ze szkołami, które realizują tradycyjne projekty – takie z wnioskami, rozliczeniami finansowymi. Innej pomocy oczekują placówki realizujące wirtualne projekty.

Czy program eTwinning jest w pani ocenie wyjątkowy i na czym polega jego odmienny charakter?

Program eTwinning jest naprawdę wyjątkowy. Po pierwsze nie jest skomplikowany, nie wymaga przygotowywania dokumentacji. Po drugie daje szkole możliwość współpracy międzynarodowej i realizacji projektów eTwinning, które szkoły realizują, często nie zdając siebie z tego sprawy. W realizację projektów należy angażować jak największą liczbę uczniów, aby pokazać im inne kraje, kulturę, zwyczaje.

Jakie korzyści dla szkół widzi pani w realizacji projektów w ramach programu eTwinning?

Korzyści płynące z realizacji projektów można rozpatrywać wieloaspektowo. Moim zdaniem dobrze realizowany projekt przynosi najwięcej korzyści i satysfakcji uczniom. Uczniowie naprawdę bardzo się angażują w to, co robią, każdy jest w jakiejś dziedzinie dobry – jeden w technologiach, drugi w językach, trzeci potrafi nakręcić film. Potrafią wymieniać się swoją pracą. Dla nauczycieli wszelkie certyfikaty, odznaki jakości oraz wyróżnienia są pomocne w awansie zawodowym. Projekty eTwinning podnoszą także prestiż szkoły, która staje się placówką wykorzystującą nowoczesne technologie

Skąd bierze się wyjątkowe zainteresowanie szkół programem eTwinning w województwie śląskim? Widać to wyraźnie w statystykach zarejestrowanych polskich szkół i projektów w podziale na poszczególne województwa. (Patrz statystyki)

Sądzę, że program eTwinning doskonale wpisał się w lukę pomiędzy tradycyjnymi projektami a współpracą bilateralną. Nie wszystkie szkoły są gotowe realizować projekty i zajmować się wynikającymi z nich rozliczeniami, sprawozdaniami, kolejne mają problem ze znalezieniem partnera. Natomiast wiele placówek zajmuje się współpracą bilateralną. Wiele właśnie takich projektów zostało zarejestrowanych. Ponadto w naszym województwie wiele szkół realizowało i realizuje projekty w ramach programu Socrates czy Leonardo da Vinci. Po zakończeniu projektu można tę współpracę kontynuować w programie eTwinning.

W jaki sposób pomaga pani śląskim szkołom w rejestrowaniu się w eTwinningu, w znalezieniu partnera, w realizowaniu projektu? Czy śląskie szkoły oczekują od pani tej pomocy? W jakim zakresie?

Staram się pomagać w każdy dostępny mi sposób. Od momentu zainicjowania programu w Polsce, Kuratorium Oświaty w Katowicach we współpracy z FRSE zorganizowało dwie duże konferencje, w których łącznie wzięło udział ok. 650 dyrektorów i nauczycieli różnych typów szkół oraz przedszkoli. Wszelkie informacje na temat programu eTwinning zamieszczam na stronie internetowej Kuratorium Oświaty oraz w naszym miesięczniku „Magazyn Szkolny”.

Ponadto w ostatnim czasie podjęliśmy się zorganizowania cyklu warsztatów szkoleniowych. Do tej pory odbyło się ich dwanaście, po trzy w każdej delegaturze. Na początku 2007 roku odbędzie się jeszcze dziewięć takich spotkań. Podczas warsztatów, które odbywają się w pracowniach komputerowych, prezentujemy cele i założenia programu eTwinning, organizujemy praktyczne ćwiczenia z rejestracji placówek oraz przybliżamy sposoby komunikowania się poprzez Internet. Myślę, że szkoły oczekują ode mnie właśnie takiej pomocy, chcą wiedzieć, gdzie można zadzwonić, napisać e-maila. Staram się zawsze znaleźć rozwiązanie problemu albo wskazać miejsca, gdzie można to zrobić.

Czy lubi pani swoją pracę?

Bardzo lubię to, co robię. Angażuję się w każde zadanie, do każdej placówki podchodzę indywidualnie.

Co chciałaby pani powiedzieć nauczycielom lub dyrektorom szkół, którzy zastanawiają się, czy zarejestrować swoją szkołę w programie eTwinning i realizować projekty ze szkołą partnerską?

Chciałabym powiedzieć wszystkich nauczycielom i dyrektorom, aby dłużej nie tracili korzyści, jakie stwarza program eTwinning. Rejestracja placówki zajmuje tylko chwilę, później wyszukanie odpowiedniego partnera i dajemy dzieciom i młodzieży możliwość realizowania ciekawych pomysłów, wykazania się pracą na określony temat. Nie można zapomnieć także o nauce języka angielskiego. Uczniowie stają się bardziej otwarci, poznają inne zwyczaje, kolegów z innych krajów europejskich. Naprawdę same korzyści przy minimalnym wysiłku.

 

 

Redakcja portalu eTwinning bardzo dziękuje za rozmowę.
Warszawa, dnia 20 grudnia 2006 r. 

Dodaj komentarz